Op Velo City schittert het fietsverhaal. In Tervuren ontbreekt het geld.

Deze week kijkt de fietswereld naar Vlaanderen. Velo City, het grootste fietscongres ter wereld, strijkt neer in Rimini en gisteren stond ook onze minister van Mobiliteit op het podium. Vlaanderen als fietsland met ambitie, dat verhaal vertelt zichzelf graag.

Mooi. Alleen bracht net diezelfde week het Rekenhof een rapport uit dat een ander licht werpt op datzelfde fietsbeleid. En dat rapport bevestigt zwart op wit wat wij vorig jaar al schreven.

Vorig jaar maakten we hier een analyse van het Geïntegreerd Investeringsprogramma, het GIP. Dat is het plan waarmee Vlaanderen al zijn investeringen in weginfrastructuur op een rij zet. We stelden toen twee vragen. 

• Is 300 miljoen euro per jaar wel genoeg voor de fiets? 
• En klopt dat cijfer eigenlijk wel? 

We beloofden een follow-up. Bij deze.

Het Rekenhof is duidelijk. Houd je rekening met de inflatie, dan ligt het fietsbudget in 2025 een vijfde lager dan in 2021. Alles wordt duurder, dus als we dat budget nodig hebben om alle missing links weg te werken én nieuwe fietsbruggen en fietstunnels te bouwen, dan hebben we niet genoeg met dit budget. 

En die veelgeroemde 300 miljoen euro per jaar? Die haalden we niet in 2024, ook niet in 2025. De begrotingsaanpassing voor 2026 schrapt nog eens 102 miljoen euro, dus dat zullen we dit jaar ook niet halen. De minister geeft aan dat die 300 miljoen gemiddeld over de gehele legislatuur moet bekeken worden. Dan zal er dus veel meer moeten voorzien, begroot en uitgegeven worden in 2027, 2028 en 2029. 

De ambitie klonk groots, maar het geld volgt vandaag (nog?) niet. En dat voel je op straat.

Neem Tervuren. Daar vraagt onze lokale afdeling al bijna veertig jaar een veilig fiets- en voetpad langs de N3, de drukke Leuvensesteenweg. Veertig jaar. De plannen liggen klaar, de gemeente zette zelfs geld opzij. En dan blijkt er in het GIP geen budget meer voor dat ontbrekende stuk. De Standaard pikte het dossier deze week op.

Aan de vrijwilligers van Fietsersbond Tervuren: chapeau. Veertig jaar volhouden voor een veilig stuk fietspad, dat is precies de koppige vasthoudendheid waar deze beweging op draait. Jullie verdienen beter dan een schouderophalen van hogerhand.

Wij blijven dit volgen. Niet omdat we tegen de fietsambitie zijn, integendeel. Maar omdat een ambitie die niet wordt waargemaakt geen ambitie is, maar een persbericht. De fiets verdient meer dan mooie woorden op een congres podium. Fietsers verdienen een fietspad in Tervuren.