Op zondag 30 augustus fietsen wij in Herent. Voor Bea Van Beckhoven, die op 30 juni omkwam op het kruispunt van de Mechelsesteenweg met de E314. En ook voor alle plekken in Vlaanderen waar hetzelfde kan gebeuren.

Bea stak over met groen licht. Een vrachtwagen maakte een beweging die daar verboden is. Zij overleefde het niet.

Voor dat kruispunt bestaat een plan dat is uitgetekend, besproken en goedgekeurd. Het ligt er sinds 2019. Op de projectpagina van het Agentschap Wegen en Verkeer staat vandaag nog altijd dat het nog niet bekend is wanneer de werken worden uitgevoerd.

Pijnlijk want zo is het duidelijk dat iedereen weet dat dit een gevaarlijke plek is voor fietsers. De plannen liggen er, alleen kwam het geld er nooit om het echt uit te voeren.

Niet enkel in Herent.

Verschillende afdelingen van de Fietsersbond en veel fietsers zullen dit herkennen. Over alle provincies in Vlaanderen zijn er voorbeelden te vinden van gevaarlijke punten voor fietsers waar plannen zijn maar het geld achter blijft. 

In Tervuren vraagt onze afdeling al sinds de jaren tachtig (!)  een veilig fiets- en voetpad langs de Leuvensesteenweg. Het ontwerp was in juli 2025 af. Toen bleek het budget geschrapt. De burgemeester zei het zelf voor de camera: jammer, terwijl alle plannen klaarliggen.

Langs de N449 in Lochristi, Wachtebeke en Zelzate zou dit jaar gebouwd worden. De vergunning was er. Helaas verdween het project uit het investeringsprogramma. Nu is het weer opgevist en ingepland voor 2028.

In Houthulst stond een fietspad langs de N301 gepland voor uitvoering dit jaar. In plaats van lintjes te kunnen knippen komt er nu een studie in 2027. 

En dan is er de Poederleeseweg tussen Herentals, Vorselaar en Lille. Daar zou al in 2010 een veilig fietspad liggen. In 2013 werd de weg heraangelegd, zonder fietspad. In september vorig jaar schreef het Agentschap Wegen en Verkeer aan onze afdeling dat de onteigeningen pas in 2026 kunnen starten, letterlijk omwille van budgettaire redenen, en dat de weg niet voor 2032 klaar zal zijn.

Dit voorjaar stierven daar twee mensen: in maart, Liam Van der Vliet, achttien jaar, op weg met de fiets. In april een vrouw van achtenveertig. De snelheidsverlaging naar 50 kilometer per uur, die onze afdeling in december 2024 al vroeg en die begin dit jaar beloofd was, werd ondertekend in de week na dat tweede ongeval.

Op 27 juni reden honderdvijftig mensen daar samen de weg af, in de volle hitte. 

Waarom dit blijft gebeuren

Vlaanderen houdt een lijst bij van gevaarlijke punten. Dat is goed, en alle punten die  erop staan worden bestudeerd en er worden heel vaak kleine ingrepen gedaan die de verkeersveiligheid snel kunnen verbeteren. Zo staan dit jaar zeventig kleine ingrepen gepland, daarnaast slechts 4 volledige herinrichtingen.

Een echte globale aanpak waarbij fietsbruggen en/of fietstunnels gerealiseerd worden kan je natuurlijk niet snel doen. Maar die grondige aanpak is echt nodig om de fietsveiligheid wezenlijk te verhogen. 

Daarom is het zo belangrijk dat in het investeringsprogramma voor infrastructuur nog veel meer rekening gehouden wordt met de veiligheid van fietsers. De logica van de zwartepuntenlijst is duidelijk: er moeten minstens 15 punten gehaald worden over een periode van drie jaar. 5 voor een dodelijk ongeval, 3 voor zwaargewonde en 1 voor een lichtgewonde. Voor fietsers is er factor 1,7. Dat wil zeggen dat een dode fietser 8,5 punten oplevert. Niet genoeg om op de lijst te komen, terwijl het echt een gevaarlijk punt is. 

Wat wij vragen aan de Vlaamse regering

Eind september maakt de Vlaamse regering haar begroting op. Dan wordt ook beslist welke infrastructuur in dat investeringsprogramma kan komen. Wij vragen dat bij die gesprekken vier zaken worden meegenomen:

1. Geef voorrang aan de plekken waar het echt misgaat. Laat ongevallen, schoolroutes en het aantal fietsers meewegen wanneer beslist wordt welke fietsprojecten er komen. Dat gebeurt vandaag niet.
2. Werk eerst de dossiers af waar alles al klaar ligt. Een vergunning, gronden die verworven zijn, plannen die op tafel liggen: dat is de snelste veiligheidswinst die Vlaanderen kan boeken, want het denkwerk is al gedaan.
3. Maak de belofte van 300 miljoen euro per jaar voor de fietsinvesteringen echt waar, en toon wat er werkelijk is uitgegeven. Dit jaar werd het budget teruggebracht tot 229 miljoen. Wij willen kunnen nakijken wat er van terechtkomt.
4. Zeg waarom een project verdwijnt. Vandaag schuiven projecten geruisloos op of vallen ze weg, zonder dat iemand hoeft uit te leggen waarom. Wie jarenlang op een fietspad wacht, verdient een fietspad. Als het er dan toch niet komt is een grondige reden het minste.

En voor Herent is er iets dat morgen kan. Maak die verboden beweging van afrit naar oprit fysiek onmogelijk.